Welke procedure geldt voor de weigering van een vergunning?

Volgens de jurisprudentie (bijvoorbeeld ABRvS 29 augustus 1996, E03.95.0288, AB 1997, 137 en Vz ABRvS 24 januari 1996, F03.95.0864, AB 1996, 331) staat in het algemeen tegen een afwijzend besluit dezelfde rechtsgang open als tegen een inwilligend besluit. Voor het besluit om een vergunning te weigeren geldt dus dezelfde procedure als voor het afgeven van de vergunning, dat wil zeggen afdeling 3:4 Algemene wet bestuursrecht. In beide gevallen staat rechtstreeks beroep open bij de Raad van State.

Als het bevoegd gezag geen of niet tijdig een besluit neemt op de aanvraag, is sprake van een fictieve weigering. Dat is het geval als zes maanden na ontvangst van de aanvraag nog geen besluit is genomen (artikel 3:18 Awb, lid 1), tenzij de termijn verlengd wordt (artikel 3:18, lid 2 Awb). Indien het gaat om een besluit op aanvraag dat intrekking van een besluit betreft, of dat wijziging van een besluit betreft, op aanvraag van een ander dan toe wie het wijzigingsbesluit is gericht, is er sprake van een fictieve weigering als dat besluit uiterlijk twaalf weken na terinzagelegging van het ontwerp nog niet is genomen. Er is direct beroep bij de ABRvS mogelijk.

Verklaart het bevoegd gezag de aanvraag niet-ontvankelijk (= niet in behandeling nemen) op grond van artikel 4:5 Awb, dan is dat een besluit waartegen bezwaar en beroep open staat.