Lozen van koelwater
Handboek water
Inhoud pagina: Lozen van koelwater
Onder de activiteit "Lozen van koelwater " wordt het lozen van koelwater verstaan uit doorstroomsystemen. Het gaat hierbij dus niet om spuilozingen uit gesloten koelsystemen.
Verscheidene bedrijven gebruiken oppervlaktewater als koelwater en lozen dit verwarmde water vervolgens weer in oppervlaktewater. Bij de beoordeling van warmtelozingen wordt een afweging gemaakt tussen de eigenschappen van de lozing en de effecten in het oppervlaktewater waarop wordt geloosd. De systematiek gaat uit van een variabele grensparameter Warmtelast (product van debiet en temperatuursverschil) uitgedrukt in Megawatt (= MJ/s). De criteria zijn:
- de relatieve onttrekking van het koelwater
- de grootte van de mengzone bij het lozingspunt
- de opwarming van het ontvangende watersysteem
Gebruik van chemicaliën moet worden beperkt.
Voor IPPC-bedrijven worden bovenstaande afwegingen met betrekking tot warmtelast en chemicaliëngebruik opgenomen in de watervergunning. Voor bedrijven die onder het Activiteitenbesluit vallen, zijn de voorschriften opgenomen in artikel 3.6.
Vindplaats
§ 3.1.5 Activiteitenbesluit (AB): artikel 3.6.
Bijbehorende delen uit de nota van toelichting bij het activiteitenbesluit vindt u hier: nota van toelichting artikel 3.6. Er geldt geen specifiek overgangsrecht voor lozingen van koelwater.
Verboden en voorwaarden
Uitgangspunt bij lozing is altijd BBT (best beschikbare techniek):
- In oppervlaktewateren zonder bijzondere bescherming (zie bijlage 2 van de Regeling bij het Activiteitenbesluit) is lozing van koelwater zonder chemicaliën toegestaan indien de warmtevracht niet meer bedraagt dan 1000 Kilojoule per seconde;
- In oppervlaktewateren met bijzondere bescherming is lozing van koelwater zonder chemicalien toegestaan indien de warmtevracht niet meer bedraagt dan 10 Kilojoule per seconde;
- De warmtevracht wordt bepaald volgens artikel 3.6 lid 3;
- Bij maatwerkvoorschrift kan het bevoegd gezag een hogere warmtevracht en een beperkt gebruik van chemicaliën toestaan;
- Indien de temperatuurstijging ten gevolge van de lozing een beperking van de warmtevracht noodzaakt kan bij maatwerkvoorschrift een lagere warmtevracht worden vastgesteld;
- Lozing op het vuilwaterriool is alleen toegestaan als lozing in oppervlaktewater of een hemelwaterriool redelijkerwijs niet mogelijk is (ter beoordeling aan het bevoegd gezag).
Controleaspecten
Wordt er op het vuilwaterriool geloosd, zoja, is dat noodzakelijk?
Lozing op het vuilwaterriool is alleen toegestaan als lozing in oppervlaktewater of een hemelwaterriool redelijkerwijs niet mogelijk is (ter beoordeling aan het bevoegd gezag).Vond deze lozing plaats voor 1 januari 2008? Dan geldt het Wm of Wvo-vergunningvoorschrift voor de lozing op het vuilwaterriool nog tot 1 januari 2011. Als het bevoegd gezag van mening is dat lozing op oppervlaktewater mogelijk is, dan kan het bevoegd gezag (binnen een redelijke termijn) het Wm -of Wvo vergunningvoorschrift intrekken en van het bedrijf verlangen dat op oppervlaktewater of een hemelwaterriool moet worden geloosd. Om de warmtevracht te bepalen dient het debiet te worden gemeten en de temperatuur van het koelwater te worden gemeten.
Meting en monstername
Meting van debiet en temperatuur ter bepaling van de warmtevracht. Artikel 3.6, lid 7, biedt ook de mogelijkheid dat de warmtevracht op andere wijze aannemelijk wordt gemaakt.
- Rioleringstekening bestuderen, bij lozing op een vuilwaterriool: checken of het bedrijf redelijkerwijs niet op oppervlaktewater kan lozen;
- Bij lozing op oppervlaktewater of hemelwaterriool: meting van debiet en temperatuur;
- Bij lozing op oppervlaktewater of een hemelwaterriool: berekenen warmtevracht op basis van artikel 3.6 lid 3.
Een ingekorte versie van bovenstaand schema is te downloaden als handhavingskaart, die u kunt meenemen bij een bedrijfsbezoek.
In 2004 is een nieuw beoordelingsysteem voor koelwater in praktijk gebracht, zie hiervoor het document CIW Beoordelingssystematiek warmtelozingen. Bij de nieuwe beoordeling wordt een afweging gemaakt tussen de eigenschappen van de lozing en de effecten in het oppervlaktewater waarop wordt geloosd.
