Lozen vanuit IPPC-inrichtingen

Activiteiten en installaties die onder de IPPC-richtlijn vallen moeten volgens de richtlijn geregeld worden in een vergunning en kunnen niet geregeld worden met algemene regels, zoals het Activiteitenbesluit. Onderzoek van VROM (nu Infrastructuur en Milieu) heeft uitgewezen dat bij IPPC-plichtige inrichtingen de activiteiten waarop de IPPC-richtlijn niet van toepassing is, wel geregeld kunnen worden met algemene regels. Vooralsnog is dit in zeer beperkte mate het geval en ten aanzien van lozen is het nooit het geval. Met name via artikel 6.7 van het Activiteitenbesluit zijn bepaalde algemene regels van toepassing op IPPC-inrichtingen, verder moet alles geregeld worden in de Wm/Wabo- of de watervergunning.

Lozingen in de riolering, en dat betreft zowel lozingen op het vuilwaterriool als in schoonwaterstelsels, moeten altijd in de omgevingvergunning aan de orde komen. Dit wordt ook verplicht met de Instructie-regeling lozingsvoorschriften milieubeheer. Directe lozingen op het oppervlaktewater, alsmede lozingen rechtstreeks op een RWZI, zonder tussenkomst van een rioolstelsel, moeten geregeld worden in de watervergunning.

Het Lozingenbesluit bodembescherming is van toepassing op lozen in of op de bodem. In beginsel zijn deze lozingen verboden, maar op grond van dat besluit kan een ontheffing onder voorwaarden worden verleend. Deze ontheffing wordt vervolgens meegenomen in de omgevingsvergunning, voor 1 oktober 2010 in de Wm-vergunning, met hetzelfde bevoegd gezag.

Coördinatie bij vergunningverlening

Voor de vergunningverlening van IPPC-inrichtingen geldt een coördinatieregeling op grond van verschillende wetten. Dat betreft de  Waterwet, de Wet milieubeheer, de Wabo en de Kernenergiewet. Zie verder bij coördinatieregelingen.