Waterveiligheid

Waterveiligheid

Waterveiligheid

Handboek water

Inhoud pagina: Waterveiligheid

In de jaren '50 heeft de eerste Deltacommissie uitgangspunten en normen voor waterveiligheid ontwikkeld. De normen staan vanaf eind 2009 de Waterwet. Beleid en uitvoering staan sinds dien in het teken van het voorkómen van overstromingen door te werken aan:

  • brede duinen,
  • stevige dijken en
  • ruimte voor de rivieren

De relatie 'oppervlakte waterbeheer en ruimtelijke ordening' staat uitgelegd bij het thema ruimtelijke ordening.

We hebben in Nederland ongeveer 3500 km primaire waterkeringen en ongeveer 14000 km overige waterkeringen. De primaire keringen houden het buitenwater tegen (zee, grote rivieren) en de overige keringen het binnenwater. Voor de primaire waterkeringen zijn veiligheidsnormen vastgesteld die de sterkte van de dijk aangeven. Zij gelden voor de verschillende dijkringen. Dit betekent dat de kering de hoogst berekende waterstand moet kunnen keren.

Lees meer

De circa 14000 km regionale waterkeringen bieden bescherming tegen overstroming door binnenwater. De provincies zijn verantwoordelijk voor het aanwijzen en normeren van regionale keringen en de waterbeheerder zorgt voor de uitvoering.

Lees meer

De Minister van IenM houdt toezicht op de primaire waterkeringen. In de Waterwet is voor de beheerder van de primaire waterkering de verplichting neergelegd iedere twaalf jaar aan de Minister verslag uit te brengen over de algemene waterstaatkundige toestand van de primaire waterkeringen. Om de rapportage op te kunnen stellen worden de primaire waterkeringen door de beheerder (de waterschappen en Rijkswaterstaat) getoetst. Deze rapportage ligt ten grondslag aan het verslag dat de Minister over iedere dijkring uitbrengt aan de Eerste en de Tweede Kamer.

Lees meer

De Waterwet geeft geen regeling voor de toetsing van de aangewezen regionale waterkeringen, dat is geheel overgelaten aan de provincies. De wijze van toetsing van regionale waterkeringen komt sterk overeen met de wijze van toetsing van primaire waterkeringen. Het grote verschil is dat de provincies geen uniforme hydraulische randvoorwaarden en voorschriften voor het toetsen op veiligheid hebben vastgesteld. Daarvoor zijn de regionale verschillen te groot.

Lees meer

Voor de versterking van de waterkeringen worden ruimtelijke claims gelegd, die worden vastegelegd in de bestemmingsplannen. Provincies en gemeenten zullen bij de ruimtelijke (her)inrichting altijd de gevolgen voor het water in het algemeen en de waterveiligheid in het bijzonder moeten meewegen.

Lees meer
water