NSL - Wettelijk kader
Luchtkwaliteit
Inhoud pagina: NSL - Wettelijk kader
Het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) is een plan om de luchtkwaliteit in Nederland te verbeteren. Het NSL houdt rekening met voorgenomen grote projecten die de luchtkwaliteit verslechteren en zet hier maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren tegenover. Het pakket van maatregelen is zo opgesteld dat het de negatieve effecten van de ruimtelijke projecten ruimschoots compenseert. Het doel van het NSL is te voldoen aan de Europese grenswaarden voor fijn stof (PM10) in 2011 en stikstofdioxide (NO2) in 2015.
Noodzaak
Nederland heeft de Europese normen voor PM10 op 1 januari 2005 en voor NO2 op 1 januari 2011 niet gehaald. Nederland kan in het algemeen wél voldoen aan de normen voor de andere stoffen in de Europese richtlijn luchtkwaliteit. Lidstaten kunnen op grond van de richtlijn uitstel vragen om aan de normen te voldoen. Voorwaarde hiervoor is dat de lidstaat aantoont binnen een uitsteltermijn wel aan de normen te kunnen voldoen. Deze termijn is maximaal zes jaar voor PM10en vijf jaar voor NO2.
De Nederlandse overheid laat in het NSL zien hoe zij de normen voor PM10 en NO2 in respectievelijk 2011 en 2015 gaat halen. Het NSL vormde de basis voor het verzoek om uitstel aan de Europese Commissie, het zogenaamde derogatieverzoek. Op 7 april 2009 heeft de Europese Commissie het gevraagde uitstel gegeven.
Grondslag
De Wet milieubeheer (Wm), artikel 5.12 en verder, vormt de juridische grondslag voor het NSL. Het NSL is op 1 augustus 2009 van kracht geworden. Het Besluit derogatie wijst de zones en agglomeraties aan die uitstel hebben gekregen om aan de normen voor PM10 en NO2 te voldoen. Ook staat in het Besluit derogatie tot wanneer dit uitstel geldt.
Gevolgen
Sinds het NSL op 1 augustus 2009 in werking is getreden:
- moet Nederland uiterlijk op 11 juni 2011 aan de jaargemiddelde en daggemiddelde normen voor PM10 voldoen;
- moet Nederland uiterlijk op 1 januari 2015 aan de jaargemiddelde norm voor NO2 voldoen(met uitzondering van de agglomeratie Heerlen/Kerkrade die al op 1 januari 2013 moet voldoen);
- geldt dat een project ‘niet in betekenende mate' (NIBM) bijdraagt aan de luchtkwaliteit, als het effect op de luchtkwaliteit minder is dan 3% van de jaargemiddelde grenswaarde van 40 microgram/m3 (dus minder dan 1,2 microgram/m3);
- kan het bevoegd gezag het NSL gebruiken om een project te onderbouwen dat ‘in betekenende mate' bijdraagt aan de luchtkwaliteit, op voorwaarde dat het project in het NSL staat;
- zijn overheden verplicht de maatregelen in het NSL uit te voeren;
- is het monitoringstelsel van kracht.
Tijdens de derogatieperiode zijn ingevolge de EU-richtlijn verhoogde grenswaarden van kracht. De verhoogde grenswaarden voor PM10 zijn 48 microgram per m3 voor de jaargemiddelde concentratie en 75 microgram per m3 voor de daggemiddelde concentratie, waarbij geldt dat deze maximaal vijfendertig maal per kalenderjaar mag worden overschreden (zie bijlage 2 bij de Wm, voorschrift 4.2). De verhoogde grenswaarde voor de jaargemiddelde concentratie NO2 is 60 microgram per m3 (zie bijlage 2 bij de Wm, voorschrift 2.1a). Deze verhoogde grenswaarden zijn voor onderbouwing van projecten slechts van beperkte betekenis. Het projectonderbouwing moet het bevoegd gezag primair aantonen dat het project in het NSL staat.
Vindplaats
Het NSL is te downloaden van de website van de rijksoverheid.
Een project of maatregel in het NSL kan gewijzigd, vervangen of toegevoegd worden via een melding aan de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu. Als de staatssecretaris instemt met de melding, wordt deze onderdeel van het NSL, zie de actuele lijst met ingestemde meldingen.
