Bepaling VOS-emissies in chemie en aardolieketen

Bepalingsmethoden in het kort

Over de bepalingsmethoden voor VOS-monitoring binnen de chemie en aardolieketen kunnen de volgende conclusies getrokken worden:

• Met de bepalingsmethoden kan de werkelijke emissie alleen maar bij benadering worden aangegeven. De methoden leggen de benaderingswijze eenduidig vast en zorgen daardoor voor meer uniformiteit en betere vergelijkbaarheid tussen bedrijven.
• Het Meetprotocol voor lekverliezen voorziet in een uitgebreide eerste meetronde die de basis vormt voor de selectie van lekgevoelige onderdelen. Daarnaast beveelt het meetprotocol aan om meetgegevens op te slaan in een database, zodat analyse van lekgedrag mogelijk wordt.
• Het toepassen van het meetprotocol voor de aardolie- en op- en overslagbedrijven is vastgelegd in de oplegnotitie bij de BREF Op- en overslag en in NeR paragraaf 3.4.2 . 
• Zie voor de toepassing van het protocol in de chemie de desbetreffende BREF en de oplegnotitie chemie.

Totstandkoming meetprotocol en handboek

Het meetprotocol en het handboek en de verbeteringen ervan komen voort uit twee projecten. Enerzijds is dit een verbetering van de in de Handreiking Milieujaarverslagen opgenomen methode om de VOS-emissies door de puntbronnen in de chemie vast te stellen. Anderzijds is gewerkt aan een actualisatie van twee KWS2000 factsheets over op- en overslag (LF18 en LF19) en de Handreiking Lekverliezen (IPO, 1995).

Puntbronnen chemie

Het monitoringsprotocol voor bepaling van de VOS-emissie door puntbronnen in de chemie sluit aan bij de methode zoals die is vastgelegd in de Handreiking Validatie Milieujaarverslagen. Hierbij is de bepalingsmethode afhankelijk van de grootte van de emissie van de inrichting in relatie tot de drempelwaarde voor de emissie in kwestie of landelijke of lokale doelstellingen of eisen.

Het project ter verbetering van de monitoring van de puntbronnen in de chemie is door InfoMil uitgevoerd en begeleid door een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van VROM, IPO/MJV, ENINA en een drietal convenantchemiebedrijven.

Diffuse emissies en emissies bij op- en overslag

Belangrijke elementen in het handboek zijn onder andere het gebruik van de correlatiemethode in plaats van de stratified methode voor de bepaling van de lekverliezen. Met de correlatiemethode wordt de berekende emissie niet langer gebaseerd op gemiddelde emissiefactoren, maar op een proefondervindelijke relatie tussen gemeten concentratie en emissie. Daarnaast kan, door veranderde inzichten en de daaruit voortvloeiende actualisatie van formules, een andere weergave van de emissies ontstaan. Dit is met name het geval voor emissies van drijvend-dak tanks en voor emissies als gevolg van de verlading van lichters. De uitkomsten uit de nieuwe berekeningsmethodiek zijn niet noodzakelijkerwijs gelijk aan de aangenomen waarden in het verleden.

Dit handboek moet door de raffinaderijen, de chemische industrie en de op- en overslag bedrijven gebruikt worden voor de bepaling van de jaarlijkse VOS-emissies. Om een uniforme toepassing van de methoden uit het handboek te waarborgen, zijn tevens instructies voor toepassing aan het handboek toegevoegd.

In aansluiting op het handboek is het Meetprotocol voor lekverleizen ontwikkeld. Het Meetprotocol voor lekverliezen geldt voor alle bedrijven binnen de chemische industrie, raffinaderijen en op- en overslagbedrijven en vervangt daarmee de oude KWS2000 factsheets (LF18 en LF19) en de Handreiking Lekverliezen (IPO, 1995).

Het project ter verbetering van de monitoring van diffuse emissies en emissies bij op- en overslag werd in opdracht van InfoMil/VROM uitgevoerd door Tebodin en begeleid door een werkgroep waarin de relevante brancheorganisaties (VNPI, VNCI en VOTOB), VROM, IPO en Emissieregistratie (taakgroep ENINA) vertegenwoordigd waren.