4.1 Hoofdlijnen (artikelen 11 t/m 23a)

*) De bepalingen in artikelen 11, 12, 13, 15, 16 en 17 met betrekking tot SO₂ zijn niet van toepassing op raffinaderijen. De bepalingen in deze artikelen met betrekking tot NO_x zijn niet van toepassing op gasturbine(-installatie)s en zuigermotoren.

Een overzicht van alle emissie-eisen van Bees A is te vinden in bijlage 3.

In alle gevallen waarin op grond van Bees A geen emissie-eis geldt, geldt het Besluit zwavelgehalte brandstoffen voor wat betreft de zwaveleisen en moeten de eisen voor NO_x en stof in de vergunning geregeld worden. De eisen die in deze gevallen in de vergunning kunnen worden vastgelegd, zullen soms ontleend kunnen worden aan Bees A, soms aan de NeR en zullen in andere gevallen per geval ontwikkeld moeten worden. In hoofdstuk 10 wordt hierop nader ingegaan.

De emissie-eisen zijn gebaseerd op de bestrijding van SO₂ -, NO_x - en stofuitworp overeenkomstig de beste beschikbare technieken. Daar waar de beste beschikbare technieken niet eenduidig in eisen zijn vast te leggen, is bij de eis een bandbreedte gegeven. De vergunningverlener kan in die gevallen in het belang van het voorkomen of beperken van luchtverontreiniging binnen die bandbreedte een scherpere eis stellen. In 7.5 wordt hier nader op ingegaan.

Onder bandbreedte wordt dus verstaan, de ruimte die met toepassing van artikel 8.44, vierde lid, van de Wet milieubeheer is gegeven om strengere eisen te stellen dan de in Bees A vastgestelde eisen.

De emissie-eisen worden regelmatig geëvalueerd om na te gaan of deze, gelet op de ontwikkeling van de stand der techniek en de kwaliteit van het milieu, aanpassing noodzakelijk maken. Als gebruikelijke termijn geldt 5 jaar (genoemd bij de invoering van Bees A).

De algemene regel is dat aan iedere individuele stookinstallatie die onder Bees A valt emissie-eisen worden opgelegd. Uitzonderingen zijn:

• de SO₂ -eis voor raffinaderijen (zie tabel 4); voor SO₂ gelden eisen voor groepen van installaties in de raffinaderij (artikel 18).
• de optelregel (zie paragraaf 5.1).

Voor raffinaderijen gelden, naast de SO₂ -eisen van artikel 18, de in paragraaf 1 en 2 van Bees A gestelde NO_x - en stofeisen voor de afzonderlijke installaties. Voor zuigermotoren en gasturbine-stookinstallaties gelden, waar toepasselijk, ook de SO₂ - en stofeisen voor ketels en fornuizen, als vermeld in paragraaf 1 en 2 van Bees A.

Bij de NO_x -eis voor gasturbine(-installatie)s en zuigermotoren wordt nagenoeg altijd een ‘rendementsfactor’ toegepast. Deze factor bedraagt 1/30 van het gasturbine- dan wel motorrendement. Dit rendement varieert van ca. 30 tot 38%, afhankelijk van type en leeftijd. Bij een rendement van 35% bedraagt de rendementsfactor 1,17 (1/30 * 35 = 1,17). Een NO_x -eis voor een zuigermotor van bijvoorbeeld 140 g/GJ maal rendementsfactor bedraagt in dat geval: 140 maal 1,17 = 164 g/GJ. Behoudens tegenbewijs wordt uitgegaan van het door de fabrikant gegarandeerde gasturbinerendement of motorrendement.